O Hirokazu Koreedzie

Hirokazu Koreeda wyrósł na wybitnego eksperta od portretowania relacji rodzinnych. Swoją karierę zaczynał we wczesnych latach 90 od programów telewizyjnych i dokumentów. Dobrym przykładem jest Without Memory z 1996 roku – opowiadący o mężczyźnie chorym na rzadką odmianę utraty pamięci. Jest to film, w którym doskonale widać krystalizujące się oko reżysera do relacji i portretowania subtelnie przeżywanych tragedii. Dodatkowo ciekawym wątkiem jest element społecznie zaangażowany, tj. sprzeciw wobec ówczesnym praktykom japońskiego Ministerstwa Zdrowia (wycofanie refundacji na witaminy powoduje nadużycia szpitali wobec pacjentów – brak witamin skutkuje różnymi poważnymi chorobami, m.in. utratą pamięci).

Czytaj dalej O Hirokazu Koreedzie

Czarno-białe echa

Jakiś czas temu Netflix wypuścił dokument o jednej z bardziej kontrowersyjnych postaci-fenomenów amerykańskiej sceny społecznej. Mam tu na myśli Czarno-białą historię Rachel Dolezal. W związku z tym, że postać jest w Polsce raczej słabo kojarzona (choć na ten temat w kretyński sposób kpił Zbigniew Hołdys  możliwe też, że za ocean dotarły memy[1] ), kilka słów wyjaśnienia.

Czytaj dalej Czarno-białe echa